Результаты поиска

12
Май

ФАЗЛИДДИН МУҲАММАДИЕВ

Ман аз бегонагон ҳаргиз нанолам,
Ки бо ман ҳар чӣ кард, он ошно кард.

Фазлиддин Муҳаммадиев 15 июни соли 1928 дар шаҳри

Самарқанд, дар оилаи саҳҳоф (ҷилдсоз) ба дунё омадааст.

Баъди хатми мактаби миёна ходими адабии рўзномаи

«Тоҷикистони сурх» буд. 

12
Май

МУҲИДДИН АМИНЗОДА

Ҳар ки баҳри сулҳ имзо мекунад,
Беҳтарин коре ба дунё мекунад.
Карда имзо, душманони сулҳро
Рўсияҳ, шарманда, расво мекунад
.

Муҳиддин Аминзода 22 марти соли 1904 дар шаҳри Ху-

ҷанд, дар оилаи мударрис ба дунё омадааст.

То давраи Инқилоби октябр дар мактаби кўҳна, баъдтар

дар мактаби шўравӣ таълим гирифтааст. 

12
Май

СОТИМ УЛУҒЗОДА

Нависанда ва драманависи тоҷик Сотим Улуғзода 1-уми

сентябри соли 1911 дар деҳаи Варзики ноҳияи Чусти вилоя-

ти Намангони Ҷумҳурии Ўзбекистан дар оилаи деҳқон ба

дунё омадааст.

11
Май

Табиати зебо мояи ифтихори одамият аст

                                                             
Инсоният дар кадом ҳолате, ки набошад, дар куҷое, ки зиндагӣ кунад, чӣ хурду бузург ба табиат ва ҳастиҳои он эҳтиёҷ дорад. Бе ҳастиҳои табиат ҳаёт дар ягон давру замон пойдор буда наметавонад, зеро ҳастии ҳар як ҷисми зинда ба об, хок, боду ҳаво, гулу гиёҳ, набототу ҳайвонот ва растаниҳо сахт алоқаманд аст. Бе об ҳаёт нест. Об ҳастии ҳаёт аст. Ягон гулу гиёҳ, набототу растанию ҳайвоноти зинда бе истифодаи об буда наметавонад. Сабзишу расиши ҳар як мавҷудот ба об вобаста аст.
11
Май

КАДРИ НОН

Аз замин нонрезахоро чида мемолам ба чашм,

Нони гарми мехнатиро дида мемолам ба чашм.

М. Турсунзода

 

Нон аз шумори он мукаддасотест, ки дар хама давру замон инсон ба он ниёз дорад. Агар дакиктар андеша ронем, хастии инсонро бе нон тасаввур кардан нашояд. Аз ин ру, нон бебахотарин сарвати хаёти моддии инсон аст ва кадру манзалати он дар радифи сарватхои мукаддаси маънавй карор дорад.

11
Май

АБУЛҚОСИМИ ФИРДАВСӢ

               

Ай тозаву маҳкам аз ту бунёди сухан,

Ҳаргиз накунад чун ту касе ёди сухан.

Фирдавс мақом бодат, ай Фирдавсӣ,

Инсоф, ки нек додаӣдоди сухан.

                                    (Заҳири Форёбӣ)

Абулқосим Мансур ибни Ҳасани Тўсӣ, ки дар таърихи

адабиёт бо номи Фирдавсӣмашҳур гардидааст, аз бузург-

тарин шоирони форсу тоҷик буда, соли 934 дар деҳаи Божи

ноҳияи Табарони наздикии шаҳри Тўс дар оилаи заминдор

ба дунё омадааст. 

11
Май

ЗАҲИРИИ САМАРҚАНДӢ

              
Аз дўст ба ҳар захме афгор набояд шуд
В -аз ёр ба ҳар љавре безор набояд шуд.

Муҳаммад ибни Алӣ ибни Ҳасан Заҳирии Самарқандӣ
аз дабирон ва адибони асри 12 форс-тоҷик буда, доир ба
ҳаёт ва фаъолияти илмию адабии ў маълумоти хеле кам аст.
Мувофиқи гуфтаи Муҳаммад Авфии Бухороӣ дар тазкираи
«Лубоб-ул-албоб», Заҳирии Самарқандӣ муддате дар дар-
бори Қарохониҳои Самарқанд котибӣ карда, «Соҳиби де-
вон»-и иншои Рукнуддин Масъуд будааст
 
Для комфортного доступа к этому сайту, в вашем браузере должен быть включен JavaScript